Dedalowe Kwiaty

Skrzyły sie kroplami dzisiaj niebiosa
Szyby tnąc diamentowym blaskiem.
Słońce odbiło się od chmur i zgasło,
Zieleń w dżdżu nagle zmiękła.
Nad moją głową okno, 
U ramion skrzydła
Puch z nich się jeszcze sypie,
A niebo już się nie skrzy
Za niepogodą skryte.
Nie chowaj się słońce, nie uciekaj
Rozświetl wyrosłe u ramion dedalowe kwiaty.
Zostań, nie spłonę, żaden ze mnie Ikar!