Wiosna

Niespodziewanie chłód mnie opuścił.
Przedwczoraj z ostatnią, zimną, kroplą deszczu
Powitał przeszłość, bez ukłonu
I drzwi za sobą zamknął z trzaskiem.

Pozostawił mnie samego, nagle
Stojącego pośród słonecznego blasku
Zaskoczonego, bo okazało się, że nagi jestem
Z bezwstydnie zwieszonymi w smutku ramionami

Zęby, wciąż jeszcze mocno zaciśnięte,
Zimową bielą znaczą szczękę,
Lecz ciało ciepła już nabiera
Myśl, zazielenia się w jutro.

Niech jeszcze tylko do uszu dotrze
Śpiew z drzew przydrożnych
Trel nocny niech mnie ze snu ocuci
I pośród mroku poda talerz pełen życia.